Tajemnicze zaginięcie dziecięcego aktora nadal wprawia w zakłopotanie śledczych nawet po dwóch dekadach. Joseph Pichler miał zaledwie cztery lata, kiedy zaczął zajmować się aktorstwem. Urodził się 14 lutego 1987 roku w Bremerton w stanie Waszyngton i był czwartym z pięciorga dzieci. Od najmłodszych lat było jasne, że chłopiec ma wielką osobowość.

Po dwóch latach castingów Joe zdobył swoją pierwszą pracę dla domu towarowego w okolicach Seattle. W 1996 roku Joe odniósł sukces w pracy komercyjnej i trafił do telewizji. Informuje People.com. W tym samym roku pojawił się w serialach In the House, Lois & Clark: The New Adventures of Superman i Guideposts Junction, a także w filmie Fan. Joe kontynuował pracę w 1997 roku i rozszerzył ją o dubbing, grając rolę w filmie Pradawny ląd: Wielka przygoda z piosenkami.

Przełomowa rola w Varsity Blues

Jego pierwsza naprawdę znacząca rola przyszła w 1998 roku, kiedy otrzymał rolę w odcinku hitowego serialu Dotyk anioła. W tym samym roku zagrał młodszą wersję Billy’ego w filmie Muzyka z innego pokoju. Joe zyskał większą uwagę dzięki filmowi Luzacy (Varsity Blues) z 1999 roku, w którym zagrał Kyle’a Moxona, młodszego brata Jonathana Moxona granego przez Jamesa Van Der Beeka. W wieku dwunastu lat było jasne, že gwiazda Joe’ego rośnie.

Zostało to jeszcze bardziej potwierdzone w 2000 roku, kiedy Joe został obsadzony jako Brennan Newton w filmie Beethoven 3. Powtórzył tę rolę w filmie Beethoven 4 rok później. Rodzina Pichlerów obawiała się skutków dorastania w Hollywood dla swojego syna. W 2002 roku, po rolach Joe’ego w The Nightmare Room i Dzieci w dniu urodzin, rodzina zdecydowała się przeprowadzić z powrotem do Waszyngtonu, aby zapewnić Joe’emu pewną normalność, jak później powiedziała matka Kathy Pichler dla Kitsap Sun.

Powrót do rodzinnego miasta

Decyzja rodziny

Kathy Pichler powiedziała Kitsap Sun, że chciała, aby syn miał w życiu pewną normalność. O decyzji stwierdziła, że Joe to dobry chłopiec i przyjął to dobrze, ale nie był z tego powodu naprawdę szczęśliwy. Dodała, że zawsze trzymali go twardo na ziemi. Joe zapisał się do Bremerton High School i ukończył ją w 2005 roku. Jego zamiarem był powrót do aktorstwa po zdjęciu aparatu ortodontycznego, co dawało mu około roku po maturze na życie w rodzinnym mieście.

Nowy początek

Po ukończeniu osiemnastu lat i uzyskaniu dostępu do zarobków z jego wczesnych ról, Joe wyprowadził się z domu rodzinnego do mieszkania. Joe nadal utrzymywał dobre relacje ze swoją rodziną i zaczął spędzać więcej czasu z przyjaciółmi. 4 stycznia 2006 roku Joe spotkał się z przyjaciółmi, a swoją ostatnią rozmowę telefoniczną odbył we wczesnych godzinach porannych 5 stycznia z przyjacielem, z którym był wcześniej wieczorem. Powiedział przyjacielowi, że oddzwoni, ale nigdy tego nie zrobił.

Tajemnicze zaginięcie

Minęły cztery dni, zanim Toyota Corolla Joe’ego z 2005 roku została znaleziona zaparkowana na skrzyżowaniu w jego okolicy. Samochód zawierał notatkę, która zawierała poezję i komentarze Joe’ego wyrażające życzenie, by był lepszym starszym bratem i chęć, by jego młodszy brat otrzymał jego rzeczy. Chociaż śledczy stwierdzili, że istnieją silne przesłanki sugerujące samobójstwo, według AP rodzina Pichlerów twierdziła, że nie było żadnych oznak, by Joe miał problemy ze zdrowiem psychicznym.

Brat Matthew powiedział czasopismu The Mirror, że Joe zostawił notatkę, w której stwierdził, że chce zacząć od nowa. Według tych mediów siostra Joe’ego, Shawna, podzieliła się opinią, że w najgorszym przypadku chodzi o przestępstwo, a nie samobójstwo. Kathy Pichler pisała o zaginięciu syna w 2011 roku dla Surviving Parents Coalition i choć zauważyła, że sprawa była bardzo źle prowadzona przez policję, nadal skupia się na swoim synu i szukaniu sensu w tym, czego doświadczyła jej rodzina.

Szukanie odpowiedzi

Kathy Pichler napisała wtedy, że Joseph nie jest uciekinierem i to jedyna rzecz, którą wie na pewno o jego zaginięciu. Po prawie sześciu latach nadal nie mają żadnego rozwiązania. Od zaginięcia Josepha jej uwaga skupia się na pomocy w podnoszeniu świadomości o narodowej epidemii zaginięć. Stara się również przetrwać każdy dzień bez odpowiedzi na pytanie, gdzie znajduje się jej zaginiony syn. Stwierdziła, że ich system pod wieloma względami jest bardzo wadliwy. Nadzieja tkwi w edukacji i profilaktyce.

Kathy Pichler kontynuowała, że nieustannie szuka sensu w zaginięciu syna. Jedynym sposobem, w jaki znalazła coś pozytywnego w swojej stracie, jest pomoc innym przechodzącym przez ten koszmar. Rozumie cierpienie innych rodziców. Teraz stara się pracować dla lepszej przyszłości, aby inni nie musieli znajdować się w tej samej sytuacji. Joe świętowałby w lutym tego roku swoje trzydzieste dziewiąte urodziny. Nadal jest klasyfikowany jako osoba zaginiona.